Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη δεν είναι απλώς ακόμη μία τραγική είδηση. Είναι μια υπόθεση που άνοιξε ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: πόσα πράγματα μένουν στο σκοτάδι όταν το θύμα δεν είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει ολόκληρη η Ελλάδα;

Από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο δημοφιλής τραγουδιστής κατέληξε σε ιδιωτικό ιατρείο, οι αρχές κινητοποιήθηκαν, πραγματοποιήθηκαν έρευνες και άρχισαν να εξετάζονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το μοιραίο περιστατικό. Παράλληλα, ήρθαν στο φως καταγγελίες και μαρτυρίες για πρακτικές του συγκεκριμένου χώρου που πλέον ερευνώνται.

Και κάπου εδώ γεννιέται το πιο δύσκολο ερώτημα: αν στη θέση του Μαζωνάκη βρισκόταν ένας άγνωστος άνθρωπος, θα είχε υπάρξει η ίδια δημοσιότητα; Θα είχε ερευνηθεί τόσο έντονα ο συγκεκριμένος χώρος; Θα είχαν εμφανιστεί άνθρωποι που σήμερα μιλούν δημόσια για τις δικές τους εμπειρίες;

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την απάντηση. Μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε.

Γιατί η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί διαφορετικά ανάλογα με το πόσο γνωστό είναι ένα θύμα. Ο θάνατος ενός διάσημου ανθρώπου μπορεί να προσελκύει τα φώτα της δημοσιότητας, όμως κάθε πολίτης έχει το ίδιο δικαίωμα στην προστασία, στην έρευνα και στη δικαιοσύνη.

Ίσως, λοιπόν, αυτή η τραγωδία να πρέπει να γίνει αφορμή όχι μόνο για να αποδοθούν ευθύνες όπου αυτές αποδειχθούν, αλλά και για να ελεγχθούν πρακτικές που ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο ανυποψίαστους ανθρώπους.

Γιατί η πραγματική δικαιοσύνη δεν πρέπει να χρειάζεται ένα διάσημο όνομα για να αρχίσει να ψάχνει.