Υπόθεση:
Ο Μωυσής Παναγιωτίδης, βιβλιοπώλης και συγγραφέας, αφηγείται και γράφει,
νοσηλευόμενος σε θάλαμο του νοσοκομείου Σωτηρία. Οι προσωπικές αναμνήσεις και οι στοχαστικές –συχνά ευτράπελες και σαρκαστικές– καταγραφές του, που προσπαθούν να ξορκίσουν το φάσμα του θανάτου, εναλλάσσονται με τεκμήρια, σκόρπιες σημειώσεις και μυθοπλαστικές απόπειρες. Το σχέδιο ενός βιβλίου για τη Μαρία Πολυδούρη και τη Φιλησία Στάθη-Πουλιοπούλου όλο ξεστρατίζει· τα ανεπούλωτα τραύματα και τα φαντάσματα της προσωπικής ιστορίας συναντούν την ιστορία του νοσοκομείου, σκηνικό δραματικών γεγονότων που σφράγισαν την Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας: από την κοινωνική απομόνωση των στιγματισμένων φυματικών στις αυτοσχέδιες παραγκουπόλεις,
ως τις αντιστασιακές δράσεις επί Κατοχής και τις πολιτικές εκτελέσεις στον περίβολό του. Ένα θρυμματισμένο μυθιστόρημα-ψηφιδωτό για την ασθένεια και τη γραφή, την
απώλεια που δεν ξεπερνιέται και την πατρότητα που δοκιμάζεται, τις πληγές που αφήνει η
Ιστορία και τη μνήμη που παραμένει καταφύγιο απέναντι στη λήθη.
«Θα μπορούσα, επίσης, να συνεχίσω την έρευνά μου στα αρχεία του Σωτηρία, στη βιβλιοθήκη και
στο μουσείο, με την ελπίδα να βρω πληροφορίες για τον παππού Μωυσή. Να τον ανασύρω απ’ τ’
αζήτητα της οικογενειακής μνήμης, να δώσω μια εικόνα στη μορφή και μια ιστορία στη ζωή του.
[…] Δεν μ’ ενδιαφέρει τόσο η εξορία, ούτε η δήλωση μετανοίας, ούτε η περίθαλψή του στο
Σωτηρία, ούτε ο εγκλεισμός του στο Δρομοκαΐτειο και στη Λέρο. Μόνο τι χρώμα είχαν τα μάτια
του, αν ψεύδιζε έστω κι ελάχιστα, όπως εγώ, στο «σ», αν έστρεφε το βλέμμα του στον ουρανό τα
βράδια, και τι ένιωθε όταν έβλεπε τη θάλασσα να φουρτουνιάζει».
«Μην ακούς τις ψεύτικες τις λέξεις, τις ξελογιάστρες, τις μαριόλες. Ένα ψέμα είναι που το λένε
Σωτηρία. Δεν υπάρχει σωτηρία στο Σωτηρία. Ούτε ελπίδα ούτε έλεος. Εδώ μόνο ο θάνατος μας
ελεεί».
Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης – Βιογραφικό:
Ο Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης γεννήθηκε το 1970 στο Δυτικό Πέλλας, όπου ζει μέχρι σήμερα.
Εργάζεται ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων (Τρεις μνήμες
και δύο ζωές, Μεταίχμιο, 2005· Ζώνη πυρός, Μεταίχμιο, 2014· Η ιδιωτική μου αντωνυμία, Κίχλη, 2018),
δύο νουβέλες (Καλά μόνο να βρεις, Κέδρος, 2006· Νώε, Κίχλη, 2024), τέσσερα μυθιστορήματα (Το
παραμύθι του ύπνου, Μεταίχμιο, 2008· Αστοχία υλικού, Μεταίχμιο, 2010· Έξοδα νοσηλείας, Ενύπνιο,
2020· Το χιόνι των Αγράφων, Κίχλη, 2021) και μία ποιητική συλλογή (Γυναικών τε, Εύμαρος, 2023). Το
2021, το μυθιστόρημά του Έξοδα νοσηλείας τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για
βιβλίο που προωθεί ευαίσθητα κοινωνικά θέματα, και, το 2022, το μυθιστόρημα Το χιόνι των Αγράφων απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Ο Αναγνώστης.
Νοσοκομείο Σωτηρία (Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης – Eκδόσεις Κίχλη)
Διαβάστε περισσότερα άρθρα για βιβλία και συνεντεύξεις συγγραφέων/ποιητών: εδώ
