«Ο Χ. είπε, δεν δημοσίευσε ποτέ πρωτότυπη ή μεταφρασμένη εργασία του. Δήλωνε ότι, αν
το ενδιαφέρον μας για τα γράμματα γίνει κεντρική ασχολία, κινδυνεύουμε από τη
γραφικότητα (σε ό,τι αφορά εμάς τους ίδιους) και τις θανατηφόρες δόσεις κακεντρέχειας (στις σχέσεις μας με τους ομοτέχνους)».
Χρόνια μετά, ο Κώστας Μαυρουδής αποφασίζει να φέρει στο φως στοιχεία από
συζητήσεις που είχε με τον παλιό του φίλο Χ., αποφεύγοντας ωστόσο τη διαλογική
μορφή και κάθε ίχνος προφορικότητας. Δημοσιοποιεί επίσης κείμενα που ο Χ. του είχε
κατά καιρούς εμπιστευθεί. Το αποτέλεσμα είναι ένα μωσαϊκό από μικρές ιστορίες,
ποιήματα και αφορισμούς, με τρία κυρίως χαρακτηριστικά: τον στοχασμό, τις
αναγνωστικές μνήμες και την επίμονη αναδρομή στο παρελθόν. Ανασύροντας την
αφηγηματική ύλη από τις πιο απρόσμενες κρύπτες, ο συγγραφέας επικυρώνει την
άποψη ότι «ο μόνος παράδεισος απ᾽ όπου δεν γίνεται να εκδιωχθούμε είναι η μνήμη».
Βιογραφικό συγγραφέα
Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ γεννήθηκε το 1948 στην Τήνο. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο
Αθηνών. Παρουσιάστηκε στα γράμματα με την ποιητική συλλογή Λόγοι δύο (1973). Ακολούθησαν τα
ποιητικά βιβλία: Ποίηση (1978), Το δάνειο του χρόνου (1989), Επίσκεψη σε γέροντα με άνοια (2001) και Τέσσερις εποχές (2010). Έχει δημοσιεύσει επίσης τα εξής βιβλία με πεζά: Με εισιτήριο επιστροφής
(1983), Οι κουρτίνες του Γκαριμπάλντι (2000), Στενογραφία (2006), Η αθανασία των σκύλων (2013) και Το αλάτι του Bad Ischl (2022). Στον τόμο Η ζωή με εχθρούς (1998) συγκεντρώνονται άρθρα και σχόλια που είχαν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Τέλος, εξέδωσε το βιβλίο Τέσσερις εποχές: τέσσερις πίνακες και τέσσερα ποιήματα (2018) σε συνεργασία με τον Χρόνη Μπότσογλου.
Ποιητικά και πεζογραφικά βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες. Από το 1978 εκδίδει ανελλιπώς το λογοτεχνικό περιοδικό Το Δέντρο.
Ο Χ. είπε (Κώστας Μαυρουδής): εδώ
Διαβάστε περισσότερα άρθρα για βιβλία: εδώ
