Η Νόνη Δούνια υπήρξε μία από τις πιο όμορφες Ελληνίδες των 90s. Ένα μοντέλο που κυριάρχησε στον χώρο της μόδας. Περπάτησε σε πασαρέλες, συνεργάστηκε με σπουδαίους σχεδιαστές, συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές, έγινε βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου. Και το πιο σπουδαίο; Πρόκειται για τη γυναίκα της διπλανής πόρτας. Είναι ένας άνθρωπος ακομπλεξάριστος που μιλάει με ειλικρίνεια για ζητήματα που αφορούν τα δύο φύλα και που ακόμα και σήμερα αποτελούν ταμπού. Περάσαμε ένα υπέροχο μεσημέρι στο Μικρολίμανο . Όσα συζητήσαμε καταγράφηκαν για το yourearticles.
-Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στον Πειραιά. Ποιο χρώμα κυριάρχησε στα παιδικά σας χρόνια;
Σίγουρα, το μπλε της θάλασσας. Κυριάρχησε εδώ που βρισκόμαστε, στον Πειραιά, αλλά και στις Σπέτσες, σε ένα σπίτι παραθαλάσσιο που είχαμε οικογενειακώς και τα καλοκαίρια τα περνούσαμε εκεί. Η θάλασσα υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου.
-Αναλογίζεστε τα πρώτα χρόνια;
Είχα ωραία και ανέμελα παιδικά χρόνια. Και στη συνέχεια ως έφηβη. Αμέτρητες βόλτες στο Πασαλιμάνι. Από τη Φρεαττύδα που έμενα μέχρι το Μικρολίμανο.
-Ήσασταν εύκολο παιδί;
Δεν ήμουν εύκολο παιδί. Λίγο ατίθαση, λίγο αντιδραστική. Ένα αγοροκόριτσο. Ήθελα να κάνω το δικό μου και με τον δικό μου τρόπο. Τους ταλαιπώρησα κάπως τους γονείς μου. Αλλά στη συνέχεια λειτούργησα αντισταθμιστικά.
-Είχατε καλή σχέση μαζί τους;
Είχα την ευλογία να έχω μια όμορφη οικογένεια. Δύο υπέροχους γονείς οι οποίοι έθεσαν ως προτεραιότητα τα παιδιά τους, εμένα και τον αδερφό μου. Ο πατέρας μου ήταν δημόσιος υπάλληλος στον δήμο του Πειραιά και η μητέρα μου εργάστηκε στην αμερικάνικη πρεσβεία, σε μια θέση με ευθύνες. Η σχέση μας ήταν εξαιρετική. Δεν ένιωσα ποτέ ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν εκεί. Τους χρωστώ ότι με μεγάλωσαν με κανόνες, κάτι που το εκτίμησα στα επόμενα χρόνια.
-Ξέρω ότι από μικρή ηλικία στραφήκατε στον αθλητισμό.
Πέντε χρονών ξεκίνησα ρυθμική και μπαλέτο. Στα εννέα μου χρόνια στράφηκα στο κολύμπι και πιο μετά στην υδατοσφαίριση, όταν βαρέθηκα το κολύμπι. Δεν ήθελα να σταματήσω τίποτα από τα τρία. Οι γονείς μου με παρότρυναν να ξεκινήσω το κολύμπι. Όταν το ξεκίνησα, άρχισα να το αγαπώ. Με κέρδισε και το συνέχισα.
-Γνωρίζατε από μικρή με τι θα ασχοληθείτε στη ζωή σας;
Από τα δεκάξι άρχισα να κάνω αρκετές σκέψεις για το τι ήθελα να κάνω. Όχι όμως τόσο μακροπρόθεσμες σκέψεις για το μέλλον. Σίγουρα πάντως, δεν ήθελα να φανταστώ την επαγγελματική μου ζωή πίσω από ένα γραφείο. Πίστευα πως αν επέλεγα κάτι τέτοιο, θα με έπνιγε. Ξεκίνησα με τη γραφιστική και στη συνέχεια σπούδασα σχέδιο μόδας. Στη συνέχεια όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν αλλιώς.
-Ύστερα ήρθε το μόντελινγκ.
Με το μόντελινγκ ξεκίνησα το 1993. Αφετηρία υπήρξε μια πρόταση που μου έκαναν από ένα καλό πρακτορείο. Το ξεκίνησα για να έχω μια δουλειά παράλληλα με τις σπουδές μου, ώστε να είμαι αυτόνομη και οικονομικά ανεξάρτητη. Στη πορεία όμως, δεδομένης της άνθισης στο χώρο της μόδας και των media αλλά και της ζήτησης, το συνέχισα πιο σοβαρά και επαγγελματικά.
-Το 1996 πήρατε μέρος στα Καλλιστεία του Ant1. Κατευθείαν στα βαθιά.
Πρόκειται για κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί και κάτι που δεν είχα σαν επιδίωξη. Ήταν εκτός της δικής μου λογικής. Ταυτόχρονα, ήταν και ένας μονόδρομος. Ακόμα και τίτλο να μην έπαιρνε μια διαγωνιζόμενη, την επόμενη μέρα του διαγωνισμού υπήρχαν οι δεκαπλάσιες προτάσεις. Εκείνη την εποχή τα καλλιστεία είχαν δύναμη.
-Καταφέρατε και διακριθήκατε.
Στέφθηκα ΄Β Σταρ Ελλάς και μετά εκπροσώπησα την Ελλάδα στο Miss Ευρώπη και βγήκα τρίτη.
-Πώς ηχούσαν αυτές οι επιτυχίες σε ένα νέο, όμορφο και επιτυχημένο κορίτσι;
Δεν το πήρα ποτέ σοβαρά. Και δεν πήραν ποτέ τα μυαλά μου αέρα. Πήγα στα καλλιστεία ξέροντας πως ήταν ένα όπλο για να εξελιχθώ στη δουλειά μου. Δεν με ενδιέφερε ο τίτλος για τον τίτλο. Το ότι βραβεύτηκα, φυσικά ήταν κάτι το τιμητικό και το ευχάριστο. Συνειδητοποίησα νωρίς ότι το μόντελινγκ ήταν μια δουλειά σαν όλες τις άλλες. Και μάλιστα, με ημερομηνία λήξης.
-Με ποιο τρόπο αποκτήσατε αυτή την αντίληψη τόσο νωρίς;
Σε αυτό έπαιξε ρόλο η οικογένειά μου και ο πρωταθλητισμός. Η πειθαρχία και οι ήττες που βιώνει ένας αθλητής. Εξάλλου, οι ήττες σε κάνουν να αντέχεις. Για παράδειγμα, όταν ένα μοντέλο πάει στο δέκατο κάστινγκ για να πάρει την δουλειά, σημαίνει ότι τις εννιά προηγούμενες έχει απορριφθεί. Άρα, πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται την αποτυχία και την απόρριψη. Επίσης, έμαθα τις απαιτήσεις, τους νόμους της αγοράς και τις ανάγκες.
-Όσον αφορά το μόντελινγκ, ποια πτυχή του σας γοήτευε περισσότερο;
Το πιο ωραίο κομμάτι του μόντελινγκ ήταν οι επιδείξεις μόδας. Μπορεί να μην ήταν το πιο ακριβοπληρωμένο, όπως τα διαφημιστικά. Αλλά είναι μια μαγεία. Μια μεγάλη γιορτή, ένα απίθανο πάρτυ.
-Οι συνεργασίες με σχεδιαστές μόδας που ξεχωρίζετε;
Αρκετές συνεργασίες ξεχωρίζω. Θα αναφέρω ενδεικτικά τον Μιχάλη Ασλάνη, τον Βασίλειο Κωστέτσο, την Λουκία, τον Μάκη Τσέλιο, την Δάφνη Βαλέντε, τον Χρήστο Κωσταρέλο και τον Simeoni. Αυτοί είναι ορισμένοι από αυτούς που ξεχώρισα.
-Το πρώτο όνομα που αναφέρατε ήταν του Μιχάλη Ασλάνη. Ήταν πράγματι ένας τόσο γλυκός άνθρωπος όπως λέγεται;
Ο Μιχάλης ήταν γλυκύτατος άνθρωπος. Μια ευγενική ψυχή. Αγαπούσε πολύ αυτό που έκανε. Ήταν δοτικός, γενναιόδωρος και τρυφερός. Ήταν χαρά να δουλεύεις μαζί του. Θα σου αναφέρω ένα περιστατικό. Φαντάσου ότι μπορεί να είχαμε μια collection με 100 ρούχα για πασαρέλα. Τι έκανε ο Μιχάλης; Πήγαινε και έπαιρνε τα ρούχα του κάθε μοντέλου από τις κρεμάστρες και σε κάθε καρτελάκι ξεχωριστά έγραφε Thank You!. Δεν υπήρχε περίπτωση να φορέσουμε ρούχο του Μιχάλη και να μην υπάρχει ιδιόχειρο καρτελάκι του.
-Ο χώρος του μόντελινγκ φαντάζει σαν το απόλυτο όνειρο. Είναι πράγματι έτσι;
Καμία σχέση. Παρασκηνιακά υπάρχει ένας μεγάλος αγώνας που δίνεται από το κάθε μοντέλο για να είναι άψογο επάνω στη πασαρέλα. Εκείνη τη στιγμή δεν πρέπει να αφήσεις τίποτα και κανέναν να σε επηρεάσει, ακόμα και αν περνάς κάτι πολύ άσχημο. Ο κόσμος βλέπει τη γιορτή, τα φώτα και τα φλας αλλά πίσω από αυτά υπάρχει σκληρή δουλειά, κούραση, νεύρα και ταλαιπωρία αρκετές φορές.
-Μετανιώσατε για τις γυμνές φωτογραφίσεις που πραγματοποιήσατε στα lifestyle περιοδικά;
Ποτέ. Οι φωτογραφίσεις αυτές ήταν ένα κομμάτι της δουλειάς μου. Ανάλογες φωτογραφίσεις έκαναν σπουδαίες ηθοποιοί και τραγουδίστριες. Τις έκανα και μάλιστα τις έκανα με επαγγελματισμό. Δεν τις βίωσα ως κάτι πρόστυχο ή χυδαίο.
-Έχετε υποστεί άσχημες συμπεριφορές;
Έχουν πάει να μου μιλήσουν με αγένεια και απότομα αλλά με τον τρόπο μου τους έβαζα στη θέση τους πάντα.
-Σας έχουν παρενοχλήσει σεξουαλικά;
Όχι. Για τον λόγο που ανέφερα παραπάνω. Σαχλά σχόλια έχω ακούσει, βέβαια.
-Είναι πιο δύσκολα τα πράγματα σήμερα για ένα νέο κορίτσι που θέλει να δοκιμαστεί στον χώρο;
Είναι διαφορετικά. Και ίσως λίγο πιο δύσκολα. Τότε, δεν υπήρχε αυτή η ευκολία που υπάρχει σήμερα να μπορεί ο οποιοδήποτε να παραβιάσει τη προσωπική σου ζωή από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό είναι φαινόμενο της εποχής και είναι επικίνδυνο. Τα social media μπορεί να αποτελούν μέσο εργασίας και τρόπος επικοινωνίας αλλά απαιτούν μέτρο και όριο.
-Ήταν επικερδές το επάγγελμα του μοντέλου εκείνα τα χρόνια;
Θα σου πω το εξής. Κανέναν μοντέλο δεν έγινε πλούσιο στην Ελλάδα. Ήταν μια καλοπληρωμένη, μια καλά αμειβόμενη δουλειά αλλά δεν υφίσταται κάθε μέρα σαν δουλειά. Δεν πραγματοποιούνται καθημερινά εμφανίσεις και επιδείξεις μόδας. Εξάλλου, ένα μοντέλο κάθε μέρα πηγαίνει και κάνει δοκιμαστικά για να διεκδικήσει τη δουλειά που θέλει. Δε σημαίνει πως θα την κερδίσει.
-Η υποκριτική υπήρχε ανέκαθεν στο μυαλό σας;
Με την υποκριτική ασχολήθηκα όταν ήμουν ήδη μοντέλο και μου γινόντουσαν κάποιες τηλεοπτικές προτάσεις. Θέλοντας να είμαι επαγγελματίας σε αυτό που μου ζητούσαν, πήγα και σπούδασα στη Σχολή Ίασμος-Βασίλης Διαμαντόπουλος για να μάθω πράγματα και να μπορώ να ανταποκριθώ.
-Το μόντελινγκ άνοιξε και το δρόμο για την τηλεόραση. Ποια ήταν η πρώτη σας εμφάνιση;
Η πρώτη μου εμφάνιση ήταν στις Μπίλιες, δίπλα στον Θέμο Αναστασιάδη. Στη συνέχεια, παρουσίασα με τον Μάνο Μελετίου την εκπομπή Εντός στα Εκτός, που προτείναμε χώρους για βραδινές εξόδους και έπειτα εμφανίστηκα στο Κόντρα Πλακέ με τον Σπύρο Παπαδόπουλο.
-Θυμάμαι έντονα τη συμμετοχή σας στο Και Οι Παντρεμένοι Έχουν Ψυχή.
Ήταν ένας μεγάλος σταθμός για μένα. Το οφείλω στον σεναριογράφο Λευτέρη Καπώνη και στον σκηνοθέτη Αντώνη Τέμπο. Οι Παντρεμένοι Έχουν Ψυχή ήταν ένα εξαιρετικά επιτυχημένο σήριαλ με μοναδικούς ηθοποιούς. Φυσικά δε θα ξεχάσω τον αγαπημένο μου Γιώργο Παρτσαλάκη που με αγκάλιασε και συνεργαστήκαμε μοναδικά, χωρίς ποτέ να με κάνει να νιώσω μειονεκτικά λόγω του ότι ερχόμουν από έναν άλλο χώρο.
-Φέτος, κάθε σαββατοκύριακο στις 13:40 παρουσιάζετε στο κανάλι Mega την εκπομπή Vita News. Πως προέκυψε η εκπομπή;
Το Vita News ως concept προέκυψε από μια δική μου ιδέα. Αφότου επέστρεψα στα τηλεοπτικά, μετά από τη πολιτική μου θητεία, έκανα μια πρόταση στο Mega να οργανώσουμε μια εκπομπή υγείας. Είχε προηγηθεί στο ίδιο κανάλι η εκπομπή Mommy: Το Παιδί μου κι Εγώ. Και κάποια στιγμή ήρθε η στιγμή και ευδοκίμησε η ιδέα μου αυτή.
-Τι μας κάνει να έχουμε καλή υγεία;
Ένας ισορροπημένος, καλός και φωτεινός τρόπος ζωής. Καλή διατροφή, άσκηση και λιγότερο άγχος. Το άγχος είναι η αρρώστια της εποχής μας.
-Το άγχος δημιουργεί κακό και στη ψυχική υγεία.
Σαφέστατα. Η ψυχική υγεία είναι το υπέρτατο ζητούμενο. Και αποτελεί ταμπού το να πάει κάποιος να μιλήσει σε έναν ψυχαναλυτή ή σε έναν ψυχολόγο. Ακόμα και σήμερα. Είναι λάθος αντίληψη. Μόνο καλό θα μας κάνει ένα εξειδικευμένος ιατρός στην ψυχική υγεία. Θα βοηθήσει τον καθένα στη δική του προσωπική μάχη.
-Έχετε αναφερθεί ανοιχτά για την εμμηνόπαυση, που επίσης αποτελεί ταμπού.
Βεβαίως. Θεωρείται ταμπού επειδή συσχετίζεται με το γήρας και δεν θέλει καμιά γυναίκα να γερνάει. Και οι άντρες φυσικά. Μα πόσο ευλογημένοι είμαστε που μπορούμε και μεγαλώνουμε; Που ζούμε και βιώνουμε την εξέλιξη της ζωής! Είναι πολύ ωραίο και φυσικό επακόλουθο να μεγαλώνει ο άνθρωπος.
-Μιλώντας για τον άνθρωπο σας απασχολεί το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης;
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι μια νέα πρόκληση για τον άνθρωπο. Δεν θα μπορέσει όμως ποτέ να αντικαταστήσει το ανθρώπινο συναίσθημα. Είναι μοναδικό και αναντικατάστατο.
-Θέλω να αναφερθούμε στη πολιτική σας διαδρομή. Τι κρατάτε από την θητεία σας ως βουλευτής;
Μόνο τα καλά, από επιλογή.
-Υπήρξαν και άσχημα;
Υπήρξαν και άσχημα. Είναι ένας δύσκολος, τοξικός και ανταγωνιστικός χώρος. Και άνισος για τις γυναίκες. Αρκετά ανδροκρατούμενος. Οφείλεις όμως από την στιγμή που ο λαός σε εξέλεξε, να βρεθείς αντάξιος του και να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Και αυτό αποτελεί και μεγάλη ευθύνη. Εγώ δεν τα παίρνω στα αστεία αυτά.
-Νιώσατε ότι σας αντιμετώπισαν με επιφύλαξη;
Υπήρχε από ορισμένους η επιφύλαξη του τύπου: «Τώρα τι θες να μας πεις εσύ; Δεν έχεις σχέση με την πολιτική». Σε αυτή την επιφύλαξη απάντησα με τη δουλειά μου και με την αφοσίωση μου όσο υπήρξα βουλευτής.
-Το απόσταγμα σας άφησε ο χώρος της πολιτικής;
Γλυκόξινο. Γλυκό για τους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και ξινό επειδή υπήρξε ασέβεια από κάποιους άλλους ανθρώπους.
-Θα κατεβαίνατε ξανά στις εκλογές;
Υπό συνθήκες ναι, θα το σκεφτόμουν.
-Είστε χαρούμενη για τη διαδρομή σας πάνω στη Γη;
Έχω ανοίξει και έχω κλείσει αρκετούς κύκλους. Νιώθω χορτάτη. Και το υπέρτατο συναίσθημα το έχω βιώσει από τη δημιουργία της δικής μου οικογένειας.
-Έχετε μετανιώσει για κάτι στη ζωή σας;
Δεν έχω απωθημένα. Και δεν μετάνιωσα ποτέ για τις επιλογές μου.
-Υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στον εαυτό σας;
Θα ήθελα να ήμουν λιγότερο απόλυτη.
-Αιγόκερως είστε;
Ναι! Και εσύ;
-Όχι, Θεός φυλάξει. Εγώ είμαι δίδυμος.
Α, σαν τον γιο μου..
-Υπάρχει κάτι που φοβάστε;
Φοβάμαι να μη συμβεί κάτι κακό στα πρόσωπα που αγαπώ.
-Κάποια απώλεια που σας κόστισε;
Η απώλεια του πατέρα μου που τον έχασα το 2003.
-Σας λείπει;
Κάθε μέρα, κάθε φορά και κάθε στιγμή που υπήρξε σημαντική για μένα ο πατέρας μου λείπει. Βέβαια.
-Το καταφύγιο σας;
Η μουσική και η θάλασσα.
-Τα όνειρα σας για το μέλλον;
Να έχω υγεία και να μπορώ να ταξιδεύω.
-Η συμβουλή που θα δίνατε σε έναν νέο άνθρωπο για να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα;
Να πιστέψει ότι θα το καταφέρει. Αν το πιστέψει, θα το καταφέρει.
-Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν λέτε το όνομα Νόνη Δούνια;
Η Νόνη η μαμά, η Νόνη του Πειραιά, η Νόνη του μπαμπά μου και της μαμάς μου.
-Κυρία Δούνια σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.
Εγώ σας ευχαριστώ.
Συνέντευξη στον Χρήστο Ηλιόπουλο
Νόνη Δούνια – Βιογραφικό: εδώ
