Με τη Μελίνα Κανά συμβαίνει κάτι μοναδικό. Κάθε φορά που ακούω την φωνή της, την βιώνω στα αυτιά μου σαν ένα ζεστό χάδι. Πρόσφατα, κυκλοφόρησε η τελευταία της δισκογραφική κατάθεση, το Να Μου Μιλάς Να Τραγουδάς. Ακούγοντας τον δίσκο, αντιλήφθηκα διαφορετικά ηχοχρώματα και είδη τα οποία εναλλάσσονται αρμονικά. Παράλληλα, ένιωσα ότι είναι ένας δίσκος που αποτελεί και ένα μεταίχμιο. Από τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου που τους συναντάει ξανά, η Μελίνα Κανά περπατάει αγέρωχα και δίνει τη σκυτάλη σε νεότερους δημιουργούς όπως ο Ορέστης Ντάντος, η Μαρία Παπαδοπούλου και ο Θωμάς Πέτρου. Σήμερα, τη φιλοξενώ στο yourearticles.
-Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Κάτω Τούμπα, στη Θεσσαλονίκη. Ποιες είναι οι μνήμες σας;
Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι έντονα την γειτονιά μου, μια όμορφη λαϊκή γειτονιά με παραδοσιακές ταβέρνες. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο ήχος της λατέρνας αλλά και η ζωγραφιά που κοσμούσε την λατέρνα. Ως παιδί, πίστευα ότι η γυναίκα της ζωγραφιάς τραγουδούσε. Πολύ παιχνίδι και βόλτες τις Κυριακές στη παραλία αλλά και στη πλατεία Ναυαρίνου. Κεράσματα όπως μαλλί της γριάς, καραμελωμένο μήλο και κουλούρια.
-Πώς έχει αλλάξει η Θεσσαλονίκη μέσα στα χρόνια;
Εδώ και τριάντα χρόνια ζω στην Αθήνα. Επισκέπτομαι τη Θεσσαλονίκη αλλά δεν μπορώ να πιάσω πλήρως τον σφυγμό της. Παρατηρώ ότι πολλά μικρά συνοικιακά μαγαζιά που ήξερα στη γειτονιά μου έχουν γίνει διαμερίσματα airbnb. Ήταν κάτι που δεν το περίμενα.
-Ήταν δύσκολη η μετάβαση στην Αθήνα;
Συναισθηματικά ήταν δύσκολη γιατί άφησα πίσω τους αγαπημένους μου ανθρώπους αλλά και την Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα συνάντησα ένα άγνωστο τοπίο. Βρέθηκα στα Μελίσσια, σε μια περιοχή που κατοικώντας εκεί την αγάπησα. Το κακό είναι πως η Αθήνα είναι μια μεγάλη πόλη, με μακρινές αποστάσεις και υπερβολικό πληθυσμό.
-Πώς ήταν η σχέση με τους γονείς σας;
Ήταν αρμονική. Οι γονείς μου ήταν δύο λαϊκοί άνθρωποι, αρκετά καλλίφωνοι.
-Αντέδρασαν θετικά όταν τους είπατε ότι θέλετε
Δεν με δυσκόλεψαν όταν πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με το τραγούδι. Αντιθέτως, με παρότρυναν. Απλά με συμβούλεψαν δύο πράγματα. Να προσέξω στο χώρο της νύχτας και σε καμία περίπτωση να μην παρατήσω τις σπουδές μου ώστε να πάρω το πτυχίο μου από τη φιλοσοφική.
-Τα καταφέρατε; Το πήρατε;
Ναι, το πήρα. Με καθυστέρηση, αλλά το πήρα.
-Έχετε όμορφες εικόνες από τα φοιτητικά χρόνια;
Ήταν ωραία τα φοιτητικά χρόνια. Εκείνα α χρόνια η φιλοσοφική σχολή είχε εξαιρετικούς καθηγητές. Προσωπικά, είχα την τύχη μεταξύ άλλων, να έχω καθηγητή τον Δημήτρη Μαρωνίτη.
-Ας πάμε στο τραγούδι. Ποιες είναι οι φωνές που κυλούν μέσα σας;
Η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι η Χαρούλα Αλεξίου. Την αγάπησα σαν τραγουδίστρια και πια την αγαπάω σαν άνθρωπο μέσα από τη ζεστή σχέση που έχουμε. Άλλες φωνές είναι η Ρόζα Εσκενάζυ, η Σωτηρία Μπέλλου και η Fairuz.
-Τι σημαίνει για εσάς το τραγούδι;
Το τραγούδι είναι ένα καταφύγιο μέσα στο οποίο από παιδί μέχρι σήμερα εκφράζομαι και περνάω όμορφα. Και περνάω όμορφα χωρίς να έχω κοινό, ας τραγουδάω και μόνη μου στο σπίτι.
-Έχει τύχει να συνδεθείτε με κάποιο τραγούδι σε τέτοιο βαθμό ώστε να σας επηρεάσει την ώρα που το ερμηνεύετε;
Εννοείται. Έχει συμβεί αρκετές φορές. Μάλιστα, μου έχει τύχει να με πιάσουν και τα κλάματα.
-Πρόσφατα, κυκλοφόρησε ο τελευταίος σας δίσκος από την Panik Oxygen, που φέρει τον τίτλο Να Μου Μιλάς Να Τραγουδάς. Μου κάνει ευχάριστη εντύπωση ότι η καλλιτεχνική επιμέλεια ανήκει στην Χάρις Αλεξίου.
Είχαμε συναντηθεί κάποια στιγμή στο σπίτι της. Προς το τέλος της συνάντησης, συζητήσαμε για το τι είδους τραγούδια σκεφτόταν ότι ήθελε να τραγουδήσω στο μέλλον και να τα ακούσει από εμένα. Μου πρότεινε να τα διαλέξουμε μαζί. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι υπάρχουν δυο τραγούδια σε μουσική του Σωκράτη Μάλαμα και σε δικούς της στίχους. Αρχικά, μου έβαλε αρχικά να ακούσω το Κορμί Σαν Τη Κιθάρα Σου. Έπειτα, άκουσα και το Είπα Να Βρω Καμιά Ψυχή. Μου άρεσαν πολύ και τα δύο. Και έτσι ξεκίνησε η διαδικασία της αναζήτησης των τραγουδιών για τη δημιουργία του δίσκου.
-Εκτός από τον Σωκράτη Μάλαμα συναντιέστε ξανά και με έναν ακόμη παλιό σας γνώριμο, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Πώς νιώθετε;
Ένιωσα μεγάλη χαρά που συνάντησα εκ νέου και τον Σωκράτη και τον Θανάση. Ήταν τιμή μου ειλικρινά να με εμπιστευτούν και να τραγουδήσω καινούργια τραγούδια τους. Παράλληλα, νιώθω όμορφα και για τα τραγούδια του Ορέστη Ντάντου, της Μαρίας Παπαδοπούλου και του Θωμά Πέτρου. Και φυσικά για τους στίχους της Φωτεινής Λαμπρίδη και της Ειρήνης Νικολάου.
-Υπάρχει κάποιο τραγούδι από τον δίσκο που κρατάτε πιο κοντά στη καρδιά σας;
Με δυσκολεύει αυτή η ερώτηση. Κάθε τραγούδι το διάλεξα επειδή έχω δει σε αυτό κομμάτια του εαυτού μου, μου ταιριάζει και μπορώ να το υποστηρίξω. Εκτός από το πρώτο, το Κορμί Σαν Τη Κιθάρα Σου που μου έβαλε να ακούσω η Χαρούλα, αγαπώ πολύ τη Κίτρινη Μέρα. Είναι ένα τραγούδι που το άκουσα από τη φωνή της αδερφής μου, της Λιζέτας Καλημέρη, η οποία δεν το χρησιμοποίησε δισκογραφικά και με μεγάλη αγάπη μου το έδωσε να το τραγουδήσω
-Αναφερθήκατε στην αδερφή σας, την Λιζέτα Καλημέρη. Είναι το στήριγμα σας;
Ή αδερφή μου είναι ένα ιδιαίτερο άτομο. Με ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Γνωρίζει τις πληγές μου, τις ευαισθησίες μου, τις ιδιοτροπίες μου. Πάντα θα ζητήσω τη γνώμη της, ακόμα και αν διαφωνώ. Αυτό λέει πολλά.
-Από που παίρνετε δύναμη σαν άνθρωπος;
Από την αγάπη που έχω στον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι ο άξονας μου. Όταν βρίσκομαι σε μια συναισθηματική πτώση, προσεύχομαι να μου δώσει κουράγιο και φώτιση.
-Γνωρίζω ότι βιώσατε δυο δύσκολες περιπέτειες με την υγεία σας. Βρήκατε δύναμη στον Θεό;
Όχι μόνο δύναμη. Βρήκα και βοήθεια. Όταν τη ζήτησα μου ήρθε
-Αναθεωρήσατε καταστάσεις μετά από τις δοκιμασίες αυτές;
Αναθεώρησα τον εαυτό μου. Αντιλήφθηκα ότι οφείλω να δουλέψω το μέσα μου, να αλλάξω πράγματα ώστε να γίνω καλύτερη μέσα μου και αυτό να έχει αντανάκλαση στους συνανθρώπους μου.
-Τι άνθρωπος είναι η Μελίνα Κανά;
Είμαι ένας κανονικός άνθρωπος και ζω μια απλή καθημερινότητα. Με ελαττώματα, αδυναμίες και καλές πλευρές. Τα έχω βρει με τον εαυτό μου. Μου αρέσει η μοναχικότητα αλλά μου αρέσει και να συναναστρέφομαι με ανθρώπους όταν το επιλέγω. Μεγαλώνοντας παρατηρώ ότι γίνομαι λιγότερο απόλυτη. Ακούω τις γνώμες των άλλων.
-Ο μεγάλος σας φόβος;
Η ανημπόρια.
-Το καταφύγιο σας όταν όλα σκοτεινιάζουν;
Οι άνθρωποι μου και το σπίτι μου που το αγαπώ. Είμαι σπιτόγατα.
-Τι είναι ο έρωτας για εσάς;
Όταν είσαι νέος και συναντήσεις τον άνθρωπο να στον εμπνεύσει, νιώθεις μια δύναμη που σε αναγεννά, που σου δίνει φτερά για να πετάξεις. Στην ηλικία που βρίσκομαι τώρα θεωρώ πως μπορεί να γίνει παγίδα, τυραννία και βάσανο. Προτιμώ άλλα στοιχεία. Την συντροφικότητα, την εκτίμηση και τον θαυμασμό. Φυσικά είναι σημαντικό να υπάρχει η σπίθα. Αλλά αυτή την ταλαιπωρία του έρωτα δεν τη θέλω.
-Αν ναυαγούσατε σε ένα νησί, υπάρχει κάποιο αντικείμενο που θα θέλατε να έχετε μαζί και να σας κρατάει συντροφιά;
Μια φωτογραφία με όλα μου τα αγαπημένα μου πρόσωπα.
-Τι ονειρεύεστε για το μέλλον;
Έναν καλύτερο κόσμο όπου όλοι θα προσπαθούμε να φτάσουμε την αγάπη. Τίποτα άλλο δεν μας μένει, μόνο η αγάπη. Όλος αυτός ο χαμός που γίνεται στον πλανήτη έχει να κάνει με την αγάπη που κάποιοι άνθρωποι δεν πήραν και κάποιοι άλλοι δεν έδωσαν.
-Η συμβουλή που θα δίνατε σε έναν άνθρωπο για να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα;
Να είναι ερωτευμένος με αυτό που θέλει.
-Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν λέτε το όνομα Μελίνα Κανά;
Το κοριτσάκι που όταν ήταν μικρό το έβαζαν πάνω στο τραπέζι για να τραγουδήσει.
-Κυρία Κανά σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.
Εγώ σας ευχαριστώ.
Συνέντευξη στον Χρήστο Ηλιόπουλο
Μελίνα Κανά – Βιογραφία: εδώ
