Ο Θάνος Μικρούτσικος υπήρξε από τις μεγάλες μουσικές μου αγάπες. Την δισκογραφία του την έχω ακούσει ολόκληρη. Την έχω καταπιεί. Επίσης, υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που δέχτηκε να μου δώσει συνέντευξη, και μάλιστα όταν εγώ ήμουν 15 χρονών. Ειλικρινά, δεν ξέρω που βρήκα το θάρρος. Ήταν Νοέμβριος του 2007 όταν παιδάκι ακόμα, κάλεσα τη δισκογραφική εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, την LEGEND. Ζήτησα να επικοινωνήσω με κάποιον υπεύθυνο για να με φέρει σε επαφή μαζί του, ώστε να πραγματοποιήσουμε μια συνέντευξη γα το ηλεκτρονικό site του 5ου Λυκείου Πετρούπολης στο οποίο ήμουν μαθητής της Ά λυκείου.
Πράγματι, το θάρρος μου άναψε ένα πράσινο φως, σχηματίζοντας τις δικές μου Γραμμές των Οριζόντων. Οι άνθρωποι της δισκογραφικής με ενημέρωσαν ότι ο Θάνος Μικρούτσικος δέχτηκε να συναντηθούμε στο σπίτι του στο Μετς τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Τον κάλεσα στο τηλέφωνο που μου έδωσαν, για να υπάρξει μια πρώτη επικοινωνία μεταξύ μας και για να καθορίσουμε το ραντεβού. Όταν στην άλλη άκρη του ακουστικού άκουσα την αναγνωρίσιμη φωνή του, τα πόδια μου κόπηκαν και η γλώσσα μου δέθηκε κόμπος. Τελικά, τα κατάφερα. Συνεννοηθήκαμε. Με τη συνοδεία της μητέρας μου πήγαμε στο σπίτι του για το καθορισμένο ραντεβού. Μας υποδέχτηκε ζεστά και φιλόξενα. Στη συνέχεια, απάντησε σε όλες μου τις ερωτήσεις, αντιμετωπίζοντάς με σαν ισάξιο συνομιλητή του. Σε μια συνέντευξη που διήρκεσε 1.5 ώρα.
Αυτές τις μέρες, λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων, τακτοποιούσα τα συρτάρια μου και έβαζα σε τάξη βιβλία, σημειωματάρια, σκληρούς δίσκους και άλλα λογής λογής αντικείμενα. Κάποια στιγμή, έπεσα πάνω σε μια μικρή θήκη CD. Ήξερα τι βρισκόταν εκεί. Ορισμένες από τις πρώτες συνεντεύξεις που είχα πραγματοποιήσει πιτσιρικάς, με συζητήσεις καταγεγραμμένες σε κακής ποιότητας μαγνητοφωνάκια. Και όλες για το site του σχολείου μου. Ανάμεσα σε αυτές, η πρώτη συνέντευξη με τον Θάνο Μικρούτσικο. Αποφάσισα λοιπόν, με αφορμή τη σημερινή ημέρα, που το ημερολόγιο γράφει 28 Δεκεμβρίου και σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή το 2019, να δημοσιεύσω εκείνη την πρώτη μου συνέντευξη. Και για να το θέσω καλύτερα, να την αναδημοσιεύσω. Αυτή τη φορά, προσεγγίζοντας την με τα μάτια και τον νου του ενήλικου εαυτού μου. Και σιγοψιθυρίζοντας μέσα μου «εφτά σε παίρνει αριστερά μην το ζορίζεις».
-Κύριε Μικρούτσικε, πρόσφατα κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος της Ρίτας Αντωνοπούλου, που φέρει τον τίτλο Για Φωνή και Ορχήστρα, στον οποίο προσεγγίζει ερμηνευτικά δικά σας τραγούδια. Ποια στοιχεία έχετε διακρίνει σε εκείνη και την εμπιστευτήκατε για αυτό το εγχείρημα;
Την Ρίτα την γνώρισα πριν από 14-15 μήνες μέσω του Γιάννη Κούτρα ο οποίος και μου την σύστησε. Εκείνη τη περίοδο πραγματοποιούσα ακροάσεις, καθώς έψαχνα μια γυναικεία φωνή για τις εμφανίσεις που επρόκειτο να κάνω με τον Γιάννη στον Σταυρό του Νότου. Στη Ρίτα έχω διακρίνει τα εξής. Έχει μια φωνή με εξαιρετικά δυναμικά στοιχεία. Στην Ελλάδα βέβαια, καλές φωνές υπάρχουν πολλές, περισσότερες αναλογικά με άλλες χώρες. Το θέμα είναι ότι η Ρίτα μελετάει με πάθος τις ήδη μεγάλες φωνές, αφομοιώνει με μεγάλη ταχύτητα και σέβεται οτιδήποτε προϋπήρχε πριν από εκείνη. Και να ξέρεις αγαπητέ μου Χρήστο, η μελέτη είναι κάτι που το υποτιμούμε στον χώρο της μουσικής. Επίσης, η φωνή της καλύπτει ένα μεγάλο κομμάτι του μουσικού φάσματος. Μπορεί να τραγουδήσει και ροκ τραγούδια και λαϊκά τραγούδια και μπαλάντες. Κάτι που ακόμα με εντυπωσίασε, από την πρώτα κιόλας μέρα της συνεργασίας μας στον Σταυρό του Νότου, ήταν η ικανότητα που είχε να «περνάει» στο κοινό αυτό που έκανε επάνω στη σκηνή. Φυσικά, για να καταφέρει να εξελιχθεί και να γίνει μια σπουδαία φωνή, οφείλει να δουλέψει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Πιστεύω σε εκείνη.
-Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο δίσκο. Τι είδους απαιτήσεις γέννησε;
Αυτή η δισκογραφική δουλειά ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη όσον αφορά την υλοποίηση για δυο λόγους. Αφενός, υπήρχε η ανάγκη μιας επιθετικής, μιας δυναμικής φωνής για την ερμηνεία των τραγουδιών και αφετέρου κυριαρχούσε η απαίτηση της πειθαρχίας στο ζήτημα της ορχήστρας. Είναι άλλο πράγμα ο ερμηνευτής να παίζει με μια μπάντα λίγων οργάνων και άλλο πράγμα να πρέπει να συγχρονιστεί με μια ολόκληρη ορχήστρα. Η Ρίτα Αντωνοπούλου τα κατάφερε. Μπόρεσε και εκπροσώπησε επάξια το A Bord De L’ Aspasia, το Καραντί, το Σιντάρτα και την Ελένη.
-Συνεργάζεστε με μια ανερχόμενη φωνή, με μια νέα τραγουδίστρια. Αποτελεί εσωτερική σας ανάγκη να δώσετε τη σκυτάλη στις νεότερες γενιές ;
Θα σου πω. Ξεκίνησα με τη μουσική από τεσσάρων χρονών. Τυπικά, είμαι μουσικός 56 χρόνια. Επαγγελματικά, ασχολούμαι από το 1967 όπου άρχισα να εμφανίζομαι σε κάποιες μπουάτ. Αν δεις την δισκογραφία μου, σαν έναν καθρέφτη, θα παρατηρήσεις ότι διαρκώς θέλω να αλλάζω πράγματα, να λειτουργώ απρόβλεπτα. Στην τέχνη το προβλέψιμο είναι θάνατος, το απρόβλεπτο ανανέωση. Για το λόγο αυτό, θα εντοπίσεις ότι στη μουσική αλλάζω φόρμα και χαρακτηριστικά. Παλαιότερα, ανέδειξα και άλλες φωνές, εκτός της Ρίτας Αντωνοπούλου, όπως τον Γιάννη Κούτρα. Επομένως, αποτελεί πρωτίστως δική μου ανάγκη να ασχοληθώ με νεότερους καλλιτέχνες από τους οποίους και εγώ θα κερδίσω καλλιτεχνικά. Ταυτοχρόνως, το ελληνικό τραγούδι βρίσκεται σε μια δύσκολη περίοδο και χρήζει ανάγκη ανανέωσης με νέα πρόσωπα που έχουν να προσφέρουν σε αυτό. Η Ρίτα Αντωνοπούλου αποτελεί ένα από αυτά.
-Μιλώντας για ανανέωση στο τραγούδι, τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν τα μουσικά ριάλιτι. Πιστεύετε ότι εξυπηρετούν αυτή την ανάγκη ή απλά εκπληρώνουν την οικονομική ανάγκη των καναλαρχών;
Όπως έχουν καταντήσει τα ριάλιτι, ούτε την ανάγκη των καναλαρχών εξυπηρετούν…
-Και για ποιο λόγο εξακολουθούν να προβάλλονται;
Θα σε πάω λίγο πιο πίσω για να απαντήσω. Πρέπει να παρατηρήσουμε ποια είναι η κατάσταση στην ελληνική τηλεόραση από την αρχή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Από εκείνη την εποχή ξεκίνησε να αλλάζει άρδην η κατάσταση στη καθημερινότητά μας. Αν κάποιος μέσος τηλεθεατής ανοίξει ένα από τα έξι κανάλια που εκπέμπουν σε πανελλαδική εμβέλεια, θα παρατηρήσει ότι το προσφερόμενο προϊόν είναι χαμηλότατου επιπέδου. Είτε τα πρωινά, είτε τα μεσημεριανά, είτε τα βραδινά προγράμματα είναι απαράδεκτα. Συμπεριλαμβανομένων και των δελτίων ειδήσεων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η προβολή ενός ευτελούς Lifestyle τραγουδιού έναντι ενός καλού ελληνικού τραγουδιού. Ο λόγος που εξακολουθούν να υφίστανται αυτά τα προγράμματα είναι η δομή των κοινωνιών παγκοσμίως. Ζούμε σε υλιστικές κοινωνίες. Χρειάζεται να συντηρείται η ευτέλεια μέσα από κάθε καλλιτεχνικό μέσο ώστε να εκκολάπτεται το καπιταλιστικό μοντέλο, ο υλισμός και η εκπλήρωση επίπλαστων αναγκών. Στη περίπτωση του τραγουδιού, το lifestyle τραγούδι προβάλλει χρήμα, κότερα, χλιδή και ωραίες γυναίκες οι οποίες χρησιμοποιούνται σαν αντικείμενα. Αυτού του είδους το τραγούδι αποτελεί άμυνα του συστήματος προς τις νεότερες γενιές ώστε να αποχαυνωθούν και να μην αφυπνιστούν.
-Θέλω να μου αναφέρετε τα σημεία αναφορά σας στην μουσική;
Έχω πολλές αγάπες στη μουσική. Είμαι λίγο άστατος εραστής της μουσικής, καθώς μεταπηδώ από το ένα είδος στο άλλο ακούγοντας και φιλτράροντας διαρκώς. Σταθερές μου αγάπες είναι ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Θαυμάζω υπερβολικά τον Χάρη και τον Πάνο Κατσιμίχα αλλά και τον Φοίβο Δεληβοριά. Μου αρέσουν κλασικοί συνθέτες όπως ο Σοστακόβιτς, ο Στραβίνσκι, ο Μπαχ και ο Μπετόβεν. Τρέφω μια εκτίμηση στον Τσικ Κορία και τον Γκάρι Μπάρτον. Μεγάλη μου αγάπη είναι ο Στινγκ.
-Πιστεύετε την έμπνευση;
Η έμπνευση είναι πολύ σπουδαίο πράγμα. Για να καταλάβει ένας καλλιτέχνης ότι έχει έμπνευση περνάνε πολλά χρόνια. Δεν έρχεται σαν το μάννα εξ’ ουρανού. Και φυσικά, δεν εμφανίζεται αν δεν την προκαλέσεις. Την προκαλείς μόνο όταν κάτσεις στο γραφείο στις οκτώ το πρωί και πάρεις στα χέρια σου τις παρτιτούρες. Αρχίζεις και τριβελίζεις το μυαλό σου και σιγά σιγά ρέει η έμπνευση. Και τότε, έρχεται όχι μόνο μία αλλά δέκα εμπνεύσεις. Και το πρόβλημα σου στο τέλος είναι ποια θα κρατήσεις και ποια θα πετάξεις. Εδώ όμως, οφείλω να τονίσω το εξής. Είναι απαραίτητη η γνώση και καθημερινή εργασία αλλιώς η έμπνευση θα πάει χαμένη. Δε θα λειτουργήσει ποτέ.
-Συνθέτετε τα τραγούδια σας πάνω σε συγκεκριμένες φωνές;
Υπάρχουν πολλά τραγούδια και αρκετοί κύκλοι τραγουδιών που ολοκληρώθηκαν και στη συνέχεια αναζητήθηκε ο ερμηνευτής. Τέτοια παραδείγματα ήταν τα τραγούδια από το Καντάτα για τη Μακρόνησο, τον Σταυρό του Νότου και το Εμπάργκο. Υπήρχαν και περιπτώσεις που γράφτηκαν τραγούδια ειδικά για συγκεκριμένες φωνές, όπως για την Χαρούλα Αλεξίου. Σε αυτή περίπτωση, λάμβανα υπόψιν τις δυνατότητες της φωνής και του χρώματος του ερμηνευτή. Διαχρονικά όμως, είχα ως καθήκον μου να είμαι υπηρέτης του κειμένου. Έπαιρνα το κείμενο και αναζητούσα αυτά που ήθελε να μου πει. Πολλές φορές και αυτά που μου έκρυβε ώστε να τα ανακαλύψω και να τα ξεκλειδώσω.
-Είστε ο συνθέτης που από τον διαχρονικό πια δίσκο Σταυρό του Νότου συστήσατε στο ευρύ κοινό τον ποιητή Νίκο Καββαδία. Που έγκειται η δυναμική του έργου του;
Ένας σπουδαίος ποιητής. «Έζησα» μαζί του για πάνω από πενήντα χρόνια. Τον «γνώρισα» όταν μου απήγγειλε ο πατέρας μου ποιήματα του στη Πάτρα κάποιες βροχερές νύχτες. Έχω μια προνομιακή σχέση μαζί του. Κατάλαβα πρώτος από όλους τα χαρακτηριστικά του. Πριν από εμένα, ακόμα και οι κριτικοί της λογοτεχνίας τον θεωρούσαν ως έναν ποιητής της θάλασσάς. Ο Καββαδίας δεν είναι καθόλου αυτό. Αν ήταν αυτό, θα αποτελούσε έναν ηθογράφο. Αυτό που λέω το αποδεικνύει η αποδοχή του από τις νεότερες γενιές μετά από τόσα χρόνια. Ο ποιητής αυτός χρησιμοποίησε το πεδίο της θάλασσας για να εκθέσει τις ιδέες του Θα σου αναφέρω έναν στίχο του για να συνοψίσω. Τι σου λέει ο Καββαδίας; «Χρήστο, Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Μα δεν μπορώ του λες εσύ. Επανέρχεται εκείνος. «Χρήστο, Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Ξεπέρασε τις δυνατότητες σου. Κάνε το! Κάνε το! Και αποφασίζεις να το κάνεις. Να δαμάσεις το πιο άγριο ζώο του πλανήτη και να χορέψεις πάνω στο φτερό του. Ο Καββαδίας είναι ο ποιητής που προκαλεί τον νέο άνθρωπο να φύγει από τη πραγματικότητα που τον δεσμεύει, να ξεφύγει από την βαρβαρότητα, να σπάσει το τσόφλι. Αυτός είναι ο Νίκος Καββαδίας. Μπορεί να μην είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας ποιητής. Στη δική μου συνείδηση οι μεγαλύτεροι Έλληνες ποιητές είναι ο Καβάφης και ο Ρίτσος. Και στη συνέχεια έπεται ο Σεφέρης με τον Ελύτη. Αλλά, είναι σπουδαία περίπτωση.
-Σημαντική ήταν η σταθερή συνεργασία σας με τον Άλκη Αλκαίο.
Ο Άλκης Αλκαίος μαζί με τον Μάνο Ελευθερίου και τον Κώστα Τριπολίτη είναι τρεις ποιητές που υποκρίνονται ότι είναι στιχουργοί. Υποδύονται έναν ρόλο. Τρεις σπουδαίες περιπτώσεις. Χωρίς αυτούς τους τρεις το μεταπολιτευτικό τραγούδι θα ήταν πολύ πιο φτωχό. Ο Αλκαίος είναι καίριος ποιητής. Τραγούδια σε στίχους του όπως η Ρόζα και το Εμπάργκο με βαθύ πολιτικό στίγμα έχουν κερδίσει τον χρόνο.
-Η Λίνα Νικολακοπούλου;
Πρόκειται για μια εξαιρετική στιχουργό που γέννησε νέες όψεις για το ελληνικό τραγούδι. Ίσως, μιας εσωστρέφειας. Σίγουρα, χωρίς και τη δική της παρουσία το ελληνικό τραγούδι θα ήταν πιο γυμνό.
-Προσωπικά, αγαπώ λίγο παραπάνω τα τραγούδια που γράψατε για τον Δημήτρη Μητροπάνο. Τι είναι για εσάς ο Μητροπάνος;
Ο Μήτσος μετά τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Στέλιο Καζαντζίδη είναι ο καλύτερος λαϊκός τραγουδιστής της Ελλάδας. Αναντικατάστατος.
-Με τον Μανώλη Μητσιά συνεργαστήκατε ξανά, μετά το Εμπάργκο, στο Υπέροχα Μονάχοι. Εξίσου σπουδαίος ερμηνευτής.
Τον Μανώλη Μητσιά τον αποκαλώ σαμουράι του ελληνικού τραγουδιού. Έχει ένα εκπληκτικό ρεπερτόριο τραγουδιών. Ευλογημένος και προικισμένος. Υποκλίνεται στο τραγούδι. Δεν προσπαθεί να το υπερβεί.
-Ας περάσουμε στο πολιτικό σκηνικό. Πως τα βλέπετε τα πράγματα;
Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση από τη στιγμή που η ίδια η κοινωνία βρίσκεται σε κρίση και δεν μπορεί να λύσει τα δικά της προβλήματα. Οι πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να μας «ταρακουνήσουν» και να μιλήσουν για μια άλλη κοινωνία δεν φαίνονται. Συγκεκριμένα, η αριστερά που είναι ή μόνη δυνατή για να μας πάει κάπου αλλού, μας πηγαίνει αλλά έχει τα μάτια της στραμμένα προς τα πίσω. Μα εδώ ζούμε στο 2007. Όχι στο 1917. Η αριστερά είναι ικανή να αντιτίθεται αλλά όχι να προτείνει. Αυτό που προκαλεί απορία είναι πως δεν έγιναν καν κριτικές από την αριστερά, και συγκεκριμένα μιλώ για το ΚΚΕ. Δεν έγιναν κριτικές για τον λόγο που συνετρίβη ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Οφείλω να αναφέρω την εκτίμηση μου προς στο Συνασπισμό για το ζήτημα της οικολογίας που το αναδεικνύει. Δυστυχώς, οι άνθρωποι της γενιάς μου πράξαμε το λάθος να θεωρήσουμε ως γραφικούς τους ανθρώπους που έκρουαν από το 1960 και 1970 το καμπανάκι για τα προβλήματα στο περιβάλλον. Έλα όμως που η καταστροφή έρχεται σιγά σιγά…
-Σε τι κατάσταση βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ;
Όσον αφορά τα δύο κόμματα εξουσίας, τρέφω μια συμπάθεια στο ΠΑΣΟΚ επειδή είχε έναν πότερο έντιμο βίο. Αναφέρομαι για τη περίοδο του 1974 έως το 1985. Έγινε σημαντική αναδιανομή και οι δημοκρατικές ελευθερίες που είχαν εξαφανιστεί τη δεκαετία του 50 και του 60 αποκαταστάθηκαν. Το ΠΑΣΟΚ έκανε αρκετά ριζοσπαστικά πράγματα στον πολιτικό βίο της χώρας αλλά στη συνέχεια αλλοτριώθηκε και έβγαλε αλλοτριωμένο αρχηγό. Αυτή ρη στιγμή αναμένει το τι θα κάνει και πως θα κινηθεί.
-Πως εκτιμάτε τη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;
Όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία, αποτελεί τον κύριο εκφραστή του νεοφιλελευθερισμού, ενός ιδεολογικού μοντέλου και μοχλού θέσπισης της κοινωνίας των 2/3. Αφού τα 2/3 μπορούν να επιβιώσουν, ας επιβιώσουν αυτά. Αυτές οι κοινωνίες που οραματίζεται ο νεοφιλελευθερισμός είναι απάνθρωπες.
-Εντύπωση αποτελεί στην Ευρώπη η άνοδος της Ακροδεξιάς.
Η ακροδεξιά διεθνώς αποτελεί την ομπρέλα των νοσταλγών των δικτατόρων που ταλαιπώρησαν τον πλανήτη, του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Ήταν μειοψηφείς που δεν απασχολούσαν. Ώσπου, εμφανίστηκε ο Λεπέν στη Γαλλία, ένας συνταγματάρχης των αλεξιπτωτιστών που είχαν πολεμήσει στην Αλγερία, η οποία ήταν αποικία της Γαλλίας. Ο άνθρωπος αυτός μίλησε με λαϊκίστικο τρόπο για τα δικαιώματα των εργατών σε συνδυασμό με τη καθαρότητα του έθνους, ώστε να μην έρχονται ξένοι στην Γαλλία. Αυτό βόλευε τους Γάλλους Σοβινιστές οι οποίοι ήθελαν όλα τα δικαιώματα για πάρτη τους αλλά ταυτόχρονα να εκμεταλλεύονται τους Αλγερινούς μετανάστες. Ανάλογα φαινόμενα εκμετάλλευσης μεταναστών συνέβησαν στη χώρα μας από τη δεκαετία του 1990 και μετά. Ο Λεπέν λοιπόν, με τη ρητορική αυτή, μάζεψε κόσμο και από την δεξιά και από την αριστερά. Εκεί ήταν η πλάκα. Γιατί ο λαϊκισμός έχει τη δύναμη να μαζέψει από όλες τις πάντες. Και για να μη βγει πρόεδρος ο Λεπέν, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της Γαλλίας συνασπίστηκαν ώστε να βγει ο δεξιός Σιράκ και όχι ο Ακροδεξιός Λεπέν.
-Στην ελληνική πραγματικότητα αντικρίζουμε την εμφάνιση του Γιώργου Καρατζαφέρη;
Την ίδια τακτική άσκησε και ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Αν πας λίγο πιο πίσω θα δεις τον Καρατζαφέρη να παρευρίσκεται στη κηδεία του δικτάτορα Γιώργου Παπαδόπουλου αλλά και να φιλοξενεί στο τηλεοπτικό του κανάλι τον Στυλιανό Παττακό και τον Κωνσταντίνο Πλεύρη. Τον Πλεύρη ,ο οποίος επίσημα μέσα από τα βιβλία του δικαιολογεί απολύτως τον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα κατά των Εβραίων. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης είχε περιστοιχισθεί από όλους αυτούς και από παρόμοιους ιδεολογικά ανθρώπους, έχοντας βέβαια μια χαμηλή επιρροή και δύναμη. Επειδή ήταν ξύπνιος κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Αναγκάστηκε να τους αποκηρύξει για να δημιουργήσει ένα κόμμα, ζητώντας παράλληλα τις ευλογίες τους για να τον στηρίξουν. Άρχισε να παίρνει κάποιες πιο προοδευτικές θέσεις με μπόλικο λαϊκισμό και έτσι κατάφερε να μπει στη Βουλή. Εκτιμώ ότι αν στις επόμενες εκλογές κερδίσει η Νέα Δημοκρατία, θα του προσφέρει κάποιο υπουργείο και θα συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία ώστε η δεξιά να απορροφήσει το κομμάτι που της λείπει από το εκλογικό σώμα.
-Κύριε Μικρούτσικε, ποιο είναι το καταφύγιο σας;
Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Έχω τέσσερα παιδιά. Τα δύο τα έχω αποκτήσει από έναν προηγούμενο γάμο. Πρόκειται για δύο εξαιρετικές κοπέλες. Η Σεσίλ είναι 28 χρονών και η Κωνσταντίνα 26 χρονών. Η πρώτη είναι σπουδαία χορογράφος και η δεύτερη είναι σημαντική χορεύτρια σύγχρονου χορού. Τα άλλα δύο παιδιά μου τα έχω αποκτήσει με την Μαρία Παπαγιάννη, τη γυναίκα που ζω. Πρόκειται για την Αλεξάνδρα που είναι 11,5 ετών και τον Στέργιο που είναι 6,5 ετών. Θέλω να ακουμπάω στα παιδιά μου και στη γυναίκα μου. Παρότι, η γυναίκα μου είναι μία από τις καλύτερες συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας, εγώ είμαι ο «παραμυθάς» των παιδιών. Και μου αρέσει να την πειράζω για αυτό.
-Αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε;
Σε ότι αφορά εμένα τίποτα. Έχω κάνει πολλά λάθη και έχω καταφέρει πολλά πράγματα. Το σύνολο όσων έπραξα με έφερε εδώ. Υπάρχει περίπτωση να άλλαζα ένα κομμάτι από το παζλ; Θα άλλαζε όλο.
-Τι σας έρχεται στο νου όταν λέτε το όνομα Θάνος Μικρούτσικος;
Μην τον βλέπετε έτσι. Είναι καλό παιδί.
-Κύριε Μικρούτσικε σας ευχαριστώ πολύ.
Εγώ σε ευχαριστώ Χρήστο.
Σάββατο 8/12/2007
Συνέντευξη στον Χρήστο Ηλιόπουλο
Θάνος Μικρούτσικος – Βιογραφικό: εδώ
