Κώστας Μακεδόνας: «Λαϊκό τραγούδι είναι αυτό που μιλάει στην καρδιά με απλούς αλλά όχι απλοϊκούς στίχους»

Ο Κώστας Μακεδόνας, ο σπουδαίος λαϊκός ερμηνευτής επέστρεψε πρόσφατα στη δισκογραφία με μια εξαιρετική δουλειά. Πρόκειται για την Τραμπάλα, τον ολοκληρωμένο δίσκο σε μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και στίχους του μεγάλου μας Έλληνα στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου που κυκλοφόρησε από το Όγδοο. Σήμερα, συνομιλούμε για το yourearticles.

-Πρόσφατα, κυκλοφόρησε η τελευταία σας δισκογραφική δουλειά, η Τραμπάλα, σε μουσική Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Πως προέκυψε η συνεργασία αυτή;

Κατασκευή-ιστοσελίδας-e-shop-smart-web

Όταν υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων φιλική σχέση, αλληλοεκτίμηση και θαυμασμός για το έργο του καθενός, τότε περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να προκύψει η συνεργασία. Είχε έρθει φαίνεται αυτή η στιγμή και ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος μελοποίησε με εξαιρετικό τρόπο τους στίχους του κορυφαίου μας στιχουργού κι εγώ με τη σειρά μου τους ερμήνευσα. Εύχομαι να ακουστούν και να αγαπηθούν αυτά τα τραγούδια όπως τους αξίζει.  

 -Ακούγοντας κάποιος τον δίσκο, αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι αμιγώς λαϊκός αλλά κινείται σε διαφορετικά ηχοχρώματα όπου αναδεικνύουν τα λόγια του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τι σημαίνει για εσάς το λαϊκό τραγούδι;

Λαϊκό τραγούδι είναι αυτό που μιλάει στην καρδιά με απλούς, αλλά όχι απλοϊκούς στίχους, και βασίζεται στην πλούσια παράδοση των μεγάλων μας λαϊκών δημιουργών. 

 -Έχει μετεξελιχθεί  το λαϊκό τραγούδι σαν μουσικό είδος μέσα στη πορεία των χρόνων; Αγγίζει τις νεότερες γενιές;

Φυσικά και τις αγγίζει. Το βλέπουμε αυτό στο κοινό μέσα από τις συναυλίες μας, μέσα από τους τόσους μαθητές που έρχονται κοντά μας και την εξέλιξή τους σε σύγχρονους αντιπροσώπους του είδους.

  Τραμπάλα ξεπροβάλει σε μια περίοδο όπου η ελληνική δισκογραφία βιώνει μια έντονη κρίση και  ολοκληρωμένοι δίσκοι κυκλοφορούν αραιά. Τι είδους στίγμα επιθυμείτε να καταθέσετε ερμηνεύοντας τα τραγούδια αυτά;

Έχοντας προλάβει για πολλά χρόνια τη διαδικασία της δημιουργίας ολοκληρωμένων albums καταλαβαίνω απόλυτα τη σημασία και την αξία μίας ολοκληρωμένης δισκογραφικής εργασίας. Εννοείται πως το κάθε τραγούδι είναι ένα μικρό έργο τέχνης, αυτοτελές και αυτόνομο. Όμως και ένας κύκλος τραγουδιών, ένας δίσκος όπως λέγαμε παλιά, φανερώνει ουσία και μία επιπλέον δυναμική. Αυτό στις μέρες μας τείνει να χαθεί αλλά υπάρχουν ακόμα συνθέτες, όπως ο Γιάννης, που πιστεύουν σε αυτή την έξτρα δυναμική και επιχειρούν να συνθέσουν μία ομάδα τραγουδιών που με έναν μαγικό τρόπο, το ένα όχι μόνο συμπληρώνει το άλλο αλλά και το ισχυροποιεί. Ακόμα και η σειρά με την οποία θα ακούσουμε τα τραγούδια σε έναν δίσκο είναι σημαντική και αποκαλύπτει συναισθήματα που δύσκολα να τα ανακαλύψει κανείς ακούγοντας αποσπασματικά κάποια τραγούδια. Με τα συγκεκριμένα τραγούδια καταθέτουμε για μία ακόμα φορά την μεγάλη στιχουργική αξία του Λευτέρη Παπαδόπουλου και πως το λαϊκό τραγούδι έχει μέλλον και μέσα από τους νέους δημιουργούς όπως είναι ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος.

Να κλαις αυτούς που δεν δακρύζουνε, γιατί το δάκρυ έχει στερέψει». Νιώθετε ότι η κοινωνία μας βρίσκεται σε αυτή τη κατάσταση;

Η κοινωνία μας βιώνει μία δύσκολη και δυστοπική πραγματικότητα που δυστυχώς τείνει να θεωρηθεί κανονικότητα, για αυτό και δεν έχουν στερέψει μόνο τα δάκρυα αλλά και η ελπίδα, ο θυμός και γενικότερα τα συναισθήματά μας. Εύχομαι να έχω άδικο και απλώς να μην εκφράζονται αυτά τα συναισθήματα και να περιμένουν μία σπίθα για να ξανανιώσουμε ζωντανοί, διεκδικητικοί και αισιόδοξοι 

 Η ζωή σου το’ πα είναι μια τραμπάλα, πότε χαμηλά πότε ψηλά». Μήπως πρέπει να φιλοσοφήσουμε με αυτόν τον τρόπο τη ζωή για  να πάμε παρακάτω;

Εννοείται! Αυτό μας λέει ο Λευτέρης με όσο πιο κατανοητό τρόπο γίνεται! Ας το κάνουμε εικόνα και πάμε παρακάτω.

Αύριο θα βγει ο ήλιος, στοίχημα σου βάζω θα ανατείλει». Έχουν υπάρξει στιγμές που χρειαστήκατε να το πείτε για να δώσετε σε κάποιον δύναμη ή να το ακούσετε από κάποιο στόμα για να πάρετε δύναμη εσείς;

Είτε το έχω πει, είτε μου το έχουν πει, είναι φράση που πρέπει να την έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας και στην καρδιά μας! Παρέα με την «τραμπάλα»!  

-Αγγίζετε μια μουσική διαδρομή κοντά στα σαράντα χρόνια. Κύλησαν εύκολα;

Κύλησαν σαν παραμύθι. Με τις ευκολίες και τις δυσκολίες όπως σε όλων τις ζωές. Νιώθω ευλογημένος που έζησα όσα έζησα. Αν ήταν όλα εύκολα μάλλον δεν θα αντιλαμβανόμουν τη χαρά και την αξία της ζωής. 

-Νιώθετε πληρότητα για όσα έχετε κατορθώσει ή υπάρχουν ανικανοποίητα μουσικά όνειρα;

Δεν θέλω να δείχνω αχάριστος αλλά έχω πολλά όνειρα μπροστά μου! Και όσο πραγματοποιώ τέτοια όνειρα, όπως η συνεργασία μας με τον Λευτέρη, τόσο μου δημιοργείται η όρεξη για νέα όνειρα και κατακτήσεις. 

 -Τι θα θέλατε να γράψει για εσάς ο ιστορικός του μέλλοντος;

 Δικό του θέμα. Εγώ θα ήθελα απλώς να πουν οι δικοί μου αγαπημένοι πως ήμουν καλός άνθρωπος.

-Τι ονειρεύεστε;

Υγεία για την οικογένειά μου και τους φίλους μου, μία πιο δίκαιη κοινωνία και, δυστυχώς πολύ επίκαιρο, ειρήνη.

 -Η συμβουλή που θα δίνατε σε έναν νέο άνθρωπο για να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα;

 Υπομονή, επιμονή, πολλή δουλειά και μελέτη, ομαδικό πνεύμα, να μαθαίνει από τα λάθη του και να απολαμβάνει τη ζωή!

-Κύριε Μακεδόνα σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.

 Εγώ σε ευχαριστώ.

Συνέντευξη στον Χρήστο Ηλιόπουλο

Αποτυχημένος φοιτητής Κοινωνικής Θεολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτυχημένος φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Ερασιτέχνης ραδιοφωνικός παραγωγός και αρθρογράφος. Συλλέκτης βινυλίων, κόμικς και βιβλίων. Λάτρης της ινδικής κουζίνας και του κόκκινου κρασιού. Με το γράψιμο έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Όταν γράφω θέλω η σκέψη που ξεκινάει από εμένα να ολοκληρώνεται από τον αναγνώστη...